Δεν αμφισβητούνται τα σκήπτρα των Βαυαρών εγχώρια

αμφισβητούνται

Το μέχρι τώρα δείγμα γραφής, μικρό μεν, αλλά όχι ιδιαίτερα ικανοποιητικό έκανε το καλοντυμένο κύριο Αντσελότι να μην αισθάνεται ιδιαίτερα άνετα στο βαυαρικό θώκο. Ειδικά οι δύο ήττες στο Audi Cup (0-3 από Λίβερπουλ και 0-2 από Νάπολι), συνοδεύτηκαν από μετριότατες εμφανίσεις για τους πρωταθλητές με τον κόσμο μάλιστα να γιουχάρει την ομάδα. Ο Ιταλός κόουτς παρέμενε ψύχραιμος, ή έτσι δήλωνε τουλάχιστον.

Το ντέρμπι απέναντι στην κυπελλούχο Μπορούσια στη Βεστφαλία ήταν πρώτης τάξης ευκαιρία για απαντήσεις στους επικριτές. Παρά τις σημαντικές απουσίες (Νόιερ, Μπόατενγκ, Αλάμπα, Τιάγκο, Χάμες, Ρόμπεν ), οι Bαυαροί ήταν καλοί (καλύτεροι του αναμενόμενου κατά τον γράφοντα) και κατέκτησαν δίκαια το τρόπαιο, που μάλλον άξιζαν νωρίτερα στο 90λεπτο, όπως παραδέχθηκε και ο νέος κόουτς της Ντόρτμουντ, Μπος.

Με την ανακοίνωση των ενδεκάδων, το σύστημα των βαυαρών φαινόταν το κλασικό 4-3-3, που είδαμε και πέρυσι. Στην πράξη όμως αποδείχθηκαν τα πράγματα διαφορετικά, όπως φαίνεται και στο ακόλουθο passing network.

Ο Δον Κάρλο είχε στο μυαλό του τη σχετική απειρία του δεξιού μπακ Κίμιχ και τον δεξιοπόδαρο Ραφίνια που κατά συνθήκη αγωνίστηκε σαν αριστερό μπακ. Φυσικά έλαβε υπόψη και τα ταχύτατα αντίπαλα εξτρέμ, Ντεμπελέ-Πούλισιτς και φύλαξε τα ρούχα του, με κίνηση ματ, τον Τολισό να ‘’χαραμίζεται΄΄ βοηθώντας στην άμυνα της δεξιάς πτέρυγας (και στερώντας από την ομάδα του την εκμετάλλευση των επιθετικών προσόντων του νεαρού γάλλου), για να έχει τα μισά που λέει και ο λαός μας. Παρόλα αυτά το κακό κοντρόλ και η υπερβολική σιγουριά του Μαρτίνεθ, οδήγησαν σε κλέψιμο και γκολ από τον Πούλισιτς, πολύ νωρίς, με τον Αντσελότι να δείχνει εξοργισμένος στον πάγκο.

Η Μπάγερν δεν πτοήθηκε και συνέχισε την τακτική της, δηλαδή να προσπαθεί να ανοίξει την άμυνα των Βεστφαλών σε πλάτος και με κάθετη ή διαγώνια μπαλιά να βγει στην πλάτη Μπαρτρα-Παπασταθόπουλου. Ο Μίλερ έπαιζε σχεδόν δίπλα στο Λέβα (στην εικόνα παραπάνω, οι δύο αντίστοιχες κουκίδες είναι η μία σχεδόν πάνω στην άλλη), ενώ ο Κίμιχ προωθούνταν αρκετά, με τον Τολισό όπως προαναφέρθηκε να καλύπτει τα νώτα του, σε αντίθεση με το Ραφίνια που σπάνια ντούμπλαρε το Ριμπερί. Ο Ρούντι ήταν ο αντι-Αλόνσο, ρόλο που έφερε εις πέρας σε μεγάλο βαθμό, ενώ η παρουσία του Βιδάλ δέσποζε στο κέντρο. Οι πρωταθλητές δεν άργησαν να ισοφαρίσουν, με μπαλιά του Ρούντι στην πλάτη της κιτρινόμαυρης άμυνας (που έπαιζε αρκετά ψηλά)

σέντρα του Κίμιχ με αποδέκτη τον Πολωνό και την ισοφάριση να είναι γεγονός. Από κει και πέρα μέχρι το τέλος του ημιχρόνου, μία ομάδα υπήρχε στο γήπεδο δημιουργώντας ευκαιρίες, με το Μίλερ να έχει δοκάρι και τον Μπούρκι να αποκρούει εξ’ επαφής κοντινό πλασέ του ίδιου. Προσθέτοντας και το τετ α τετ του Λεβαντόφσκι πριν το δεκάλεπτο,

οι φιλοξενούμενοι είχαν τρεις καθαρές ευκαιρίες για δεύτερο τέρμα, αλλά δεν ξανασκόραραν και οι δύο ομάδες πήγαν στα αποδυτήρια .

Στην επανάληψη, η Μπορούσια έχασε μεγάλη ευκαιρία με τον Κάστρο να μην προλαβαίνει εξ’ επαφής σέντρα συμπαίκτη του στη μικρή περιοχή του Ούλραιχ, ενώ Τολισό

και Βιδάλ έχασαν επίσης μεγάλες ευκαιρίες και φτάνουμε στο 70ο λεπτό. Άλλη μία καλή βαυαρική προσπάθεια (σπάει ξανά το τεχνητό οφσάιντ) με το Λεβαντόφσκι να αποδεικνύεται αλτρουιστής,

να σπάει τη μπάλα από έξω δεξιά στο πέναλτι αλλά ο Κόμαν μπερδεύτηκε και σε κλάσματα δευτερολέπτου η κόντρα της Μπορούσια είχε σαν αποτέλεσμα το 2-1, μετά από κάθετη του Ντεμπελέ και άψογο τελείωμα του Ομπαμεγιάνκ.

Η δικαιοσύνη αποδόθηκε στο τέλος, μετά από κεφαλιά του Σούλε στο δοκάρι, ο Κίμιχ σούταρε προς την εστία και μετά από μπιλιάρδο στα πεσμένα σώματα η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα του Μπούρκι. Στη διαδικασία των πέναλτι που ακολούθησε, ο Ούλραιχ έπεσε σε όλα (εξαιρουμένου ενός) χτυπήματα στη δεξιά του πλευρά, αποκρούοντας δύο εκτελέσεις και δίνοντας το τρόπαιο στην πρωταθλήτρια Μπάγερν.

Εν κατακλείδι, η Μπάγερν έδειξε ότι εγχώρια δύσκολα θα αμφισβητηθούν τα σκήπτρα της, πλην εξαιρετικού απροόπτου, αλλά όλοι οι οπαδοί της διατηρούμε πολλές επιφυλάξεις για την ευρωπαϊκή πορεία, λόγω της λειψυδρίας μεταγραφών σε καίριες θέσεις (πχ 2ο φορ και winger παγκοσμίου κλάσης, ο Αλέξις είναι μία περίπτωση που συνδυάζει στοιχεία και των δύο θέσεων αλλά οι ιθύνοντες τσιγκουνεύονται κάποια από τα εκατομμύρα που έχουν στη διάθεσή τους).

Πρώτο βαυαρικό δείγμα λοιπόν, μάλλον, θετικό αλλά έπεται συνέχεια, μιας και ο δρόμος είναι μακρύς. Οψόμεθα.

Υ.Γ.: δόξα και τιμή στο μεγάλο Έφε, που δε κρύφτηκε και δήλωσε ότι πρέπει να γίνουν σοβαρές και προφανώς δαπανηρές μεταγραφές για την ενίσχυση της ομάδας, αλλιώς η Μπάγερν δε βλέπει Τσουλού ούτε σε μία δεκαετία!! 

Σχόλια