Ο νέος διευθυντής της βαυαρικής ορχήστρας

Το ποδόσφαιρο αλλάζει και εξελίσσεται. Την τελευταία δεκαετία σημειώθηκε η, μάλλον, εντονότερη εξέλιξή του με πολλές εκφάνσεις. Σέντερ μπακ, που κάνουν παιχνίδι, ο συμμετοχικός γκολκίπερ, το ψευτοεννιάρι, ο φορ που (δεν αρκεί μόνο να σκοράρει) γυρνάει πίσω να μαρκάρει εκτός των άλλων, αντικατάσταση του παραδοσιακού δεκαριού από το μοντέρνο οκτάρι και μερική εξάλειψη των παραδοσιακών box2box μέσων.

Το παιχνίδι γίνεται περισσότερο από τον άξονα, με χαφ που κάνουν τα πάντα. Βλέπουν και πασάρουν στους κενούς χώρους, μαρκάρουν, πατάνε περιοχή, δημιουργούν και φυσικά σκοράρουν. Οι απαιτήσεις έχουν αλλάξει και πλέον ένας σύγχρονος μέσος θεωρείται ανεπαρκής (για υψηλό επίπεδο) αν στερείται κάτι από τα παραπάνω.

Το passing game (όχι το tiki taka) ήταν η απάντηση των ομάδων κατοχής στο pressing και τη μαζική άμυνα των αντιπάλων. Έτσι έκαναν την εμφάνισή τους οι deep lying playmakers. Παίκτες όπως οι ΠίρλοΤσάμπι ΑλόνσοΜπουσκέτς, Κάρικ, Τιάγκο Μότα και πρόσφατα ο Κρος γυρνούσαν αρκετά πίσω για να ζητήσουν μπάλα και να ‘’φτιάξουν παιχνίδι’’ αποφεύγοντας την ασκούμενη πίεση του αντιπάλου, οι επονομαζόμενοι registas (σ.σ διευθυντές). Ο ρόλος τους ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένος, ώσπου οι re-active ομάδες βρήκαν το αντίδοτο και σε αυτό το νεωτερισμό, ανεβάζοντας την πίεση πιο ψηλά πάνω από το κέντρο, με αυτή να γίνεται εντονότερη στην πρώτη πάσα (προς αυτό τον δημιουργικό χαφ). Σε αυτό το re-active ρόλο, αρίστευσαν η Μπάγερν του Χάινκες τη χρονιά του τρεμπλ, ενώ η ομάδα συνώνυμο αυτού του στυλ pressing, τα τελευταία χρόνια, δεν είναι άλλη από την Ατλέτικο του Τσόλο. Κοινό στοιχείο των registas αποτελεί η έλλειψη σωματικής ταχύτητας –σε αντίθεση με την ταχύτητα σκέψης, αρά θα μπορούσαμε, πιο ρεαλιστικά, να χαρακτηρίσουμε την κατηγορία immobile (ακίνητοι, ή καλύτερα στατικοί) registas.

Μιας και όπως γράψαμε, όμως, το ποδόσφαιρο συνεχώς εξελίσσεται, είχε απάντηση και στο εντονότερο πρέσινγκ και αυτή είναι το νέο εξελιγμένο μοντέλο regista, ο mobile (regista), όπως πολύ ορθά έγραψε ο must follow στο twitter, RG.

sportsdailyprovopoulos23

Οι Τσάβι, Ινιέστα προσέγγιζαν, βάσει του τρόπου παιχνιδιού τους, αυτό το πιο ευέλικτο στυλ παίκτη, αλλά πλέον αυτό πήρε (100%) σάρκα και οστά με το φοβερά μυαλωμένο παιχνίδι ενός άλλου προϊόντος της Μασία, του Τιάγκο Αλκάνταρα. Ο νεαρός χαφ είναι ο αφανής ήρωας της Μπάγερν του Αντσελότι. Όταν τα φώτα της δημοσιότητας κλέβουν τα γκολ του Λέβα, οι τρίπλες και τα φαλτσαριστά σουτ του Ρόμπεν, το πάθος του Βιδάλ και οι κάθετες του Αλόνσο, είναι αυτός που καλύπτει τα όποια κενά, βρίσκεται παντού από την άμυνα, έως την επίθεση με αποκορύφωμα το γκολ του κόντρα στην Άρσεναλ που σημείωσε κινούμενος σε ρόλο false 9. (Το είχαμε τονίσει σε προηγούμενο άρθρο).

Ο Ισπανός φαίνεται να βρίσκει το ρόλο του στο γήπεδο σα μοντέρνο οκτάρι (ή οκταροδεκάρι) στο 4-3-3 του Ιταλού κόουτς, ενώ επί Γκουαρδιόλα δεν ήταν τόσο σταθερά καλός αγωνιζόμενος σα LCM (αριστερός εσωτερικός μέσος), στο αριστερό halfspace στο 3-4-3 του καταλανού. Αξίζει να αναφέρουμε εδώ ότι ενώ ο παίκτης μετεγγράφει στο Μόναχο το καλοκαίρι του 2013 κατόπιν πρότασης του Πεπ, την απόκτησή του είχε εισηγηθεί και ο Χάινκες δύο χρόνια πριν, μετά από καταπληκτική εμφάνιση του πιτσιρικά Τιάγκο στη φιλική νίκη της Μπάρτσα με 2-0 επί των βαυαρών (τελικός Audi Cup, καλοκαίρι 2011), με δύο δικά του γκολ μάλιστα.

Μια μίνι σύγκριση (με βάση μέχρι τώρα στοιχεία της φετινής σεζόν) μεταξύ του πιο στατικού Αλόνσο και του πιο ευέλικτου Αλκάνταρα, δείχνει το Βάσκο να έχει ελαφρώς λιγότερα τάκλιν (2,1 κατά μ.ο.) από τον ομοεθνή του (2,5) αλλά αρκετά λιγότερες παρεμβάσεις-κλεψίματα (2,6 έναντι 3,6 interceptions για τον Τιάγκο), επίσης στα λάθη που οδηγούν σε χαμένη κατοχή, ο νεαρός υπερτερεί του Τσάμπι (0,5 αντί 1) όπως και στις τρίπλες (1,8 κατά μ.ο. έναντι 0,1 του βετεράνου Βάσκου).

Ακολουθούν γραφήματα που αποτυπώνουν πόσο ζωτικός είναι ο 25χρονος μέσος, για την ομάδα της Μπάγερν τη φετινή σεζόν. Ξεκινάμε, με τα football radars, νέο είδος ανάλυσης που δείχνει ποσοστιαία ανά κατηγορία τις επιδόσεις του παίκτη. Οι κατηγορίες φαίνονται κάθετα (σαν ακτίνες του κύκλου) και όσο πιο ψηλά το αντίστοιχο κόκκινο χρώμα, τόσο καλύτερη η επίδοση στην εν λόγω κατηγορία. Βλέπουμε ότι ο Τιάγκο αρίστευσε (στο πρώτο μισό της Bundesliga) σε επιτυχημένες τρίπλες, σε τρίπλες που ”πέρασε” αντίπαλο, σε ακρίβεια πάσας, σε τάκλιν και παρεμβάσεις-κλεψίματα (interceptions). Ενώ είχε σημαντική συνεισφορά και σε γκολ των βαυαρών (scoring contribution).

sportsdailyprovopoulos22

Αυτά αφορούν κατά μέσο όρο τα 14,22 90λεπτα από τα 17 συνολικά του πρώτου γύρου του γερμανικού πρωταθλήματος. Στη συνέχεια παρατίθεται διάγραμμα δύο αξόνων, με επαφές και πάσες ανά 90λεπτο, συγκρίνοντας τους πιο συμμετοχικούς χαφ από Αγγλία, Γερμανία και Ισπανία. Ο Ισπανός χαφ, πρώτος μακράν (πάνω δεξιά).

sportsdailyprovopoulos21

Κλείνουμε με ένα πίνακα που επιβεβαιώνει και την πολύ καλή αμυντική συμπεριφορά του Αλκάνταρα συγκρινόμενος με πιο αμυντικά χαφ, όπως ο Κασεμίρο της Ρεάλ. Τελευταίος μεν σε τάκλιν συγκριτικά με τους υπόλοιπους, αλλά πρώτος σε παρεμβάσεις-κλεψίματα (interceptions) αποτελεί συγκεντρωτικά το 21% της Μπάγερν, ποσοτικοποιώντας τα στατιστικά του σαν μέρος της ομάδας (τελευταία στήλη).

sportsdailyprovopoulos20

Υ.Γ.1 Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, ο γράφων δεν εννοεί ότι ο Τιάγκο είναι ο καλύτερος μέσος του κόσμου, απλά ότι ενσαρκώνει σε μεγάλο βαθμό το νέο ρόλο που δημιουργείται από τις συνθήκες εξέλιξης του αγαπημένου μας σπορ.

Υ.Γ.2  Δεν ξεχνάμε το διαγωνισμό για μια αυθεντική φανέλα της αρμάδας του Καρλίτο

Σχόλια