Είναι ο Μαρτίνεθ το κλειδί για τη μεταμόρφωση της Μπάγερν;

το κλειδί

Καλόκαίρι 2012. Ολόκληρη η βαυαρία σε –ποδοσφαιρικό- πένθος καθώς οι μνήμες είναι ακόμα νωπές από την άδικη ήττα στον τελικό για το ερυθρόλευκο καμάρι της, από την Τσέλσι στα πέναλτι. Οι παίκτες του Γιουπ Χάινκες ήταν αποφασισμένοι παρά τις όποιες επικρίσεις. Η κουβέντα έφτασε στη μεταγραφική ενίσχυση της ομάδας, με το Γερμανό κόουτς να ζητά τον Χάβι Μαρτίνεθ, next big thing, της Ισπανίας τότε, μετά από την καταπληκτική χρονιά της Μπιλμπάο σε Ισπανία και Ευρώπη. Οι διοικούντες έβαλαν βαθιά το χέρι στην τσέπη και δαπάνησαν 40 εκ.ευρώ, ποσό ρεκόρ για το σύλλογο, φέρνοντας τον παίκτη στο Μόναχο. Ο Βάσκος δεν άργησε να δικαιώσει τον προπονητή του δημιουργώντας ένα φοβερό δίδυμο με τον Σβαινστάιγκερ στο κέντρο της Μπάγερν, κίνηση που ήταν το κλειδί για να οδηγήσει την ομάδα στο αξέχαστο τρεμπλ του 2013.

Με την έλευση του Γουαρδιόλα ο νεαρός παίκτης μετατοπίστηκε στα μετόπισθεν (όπως ο Μασεράνο στη Μπάρτσα), με τον Καταλανό κόουτς να προτιμά πιο δημιουργικά χαφ, καθότι στόχος του ήταν το παιχνίδι κατοχής, με τα στόπερ να είναι περισσότερα παίχτες που συμμετέχουν στο παιχνίδι και αυτοί, παρά αμυντικοί με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Η Μπάγερν από reactive είχε γίνει active. Έπαιρνε την κατοχή και άφηνε τον αντίπαλο να προσαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό στο παιχνίδι της.

Δυστυχώς όμως ο Μαρτίνεθ το καλοκαίρι του 2014 τραυματίζεται σοβαρά στο γόνατο και χάνει σχεδόν ολόκληρη τη χρονιά. Επανέρχεται τη σεζόν 2015-16 συνθέτοντας καταπληκτικό δίδυμο στα μετόπισθεν με τον Μπόατενγκ, συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλο σε χαρακτηριστικά, με τη Μπάγερν να αποκλείεται άδικα στα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ από την Ατλέτικο, ενώ εγχώρια πανηγύρισε άλλο ένα νταμπλ.

Με τον ερχομό του Αντσελότι δεν άλλαξε κάτι, καθώς ο Ιταλός ακολούθησε την πεπατημένη, τηρώντας την πάγια συντηρητική τακτική του και κράτησε τον Χάβι σε θέση στόπερ, απλά άλλαξαν πολλές -σημαντικές λεπτομέρειες, όπως ο τρόπος που έδιωχνε η άμυνα (βιαστικά πλέον και όχι με πάσες, όπως επί Πεπ) και η γενικότερη αμυντική λειτουργία που παρά την ιταλική παρουσία στον πάγκο εμφάνισε σημαντική καμπή (μη ξεχνάτε τα παράπονα για χαλαρότητα στις προπονήσεις). Οι βαυαροί δεχόντουσαν πολλές φάσεις και η εικόνα σαφώς και δε παρέπεμπε σε πρωταθλήτρια ομάδα.

Μετά το κάζο του Παρισιού τα πράγματα άλλαξαν και στον πάγκο επανήλθε, έστω και προσωρινά, ο άνθρωπος που έφερε τον Ισπανό παίκτη στο Μόναχο, Γιουπ Χάινκες. Ο Χάβι στα πρώτα ματς διαπρέπει με τις εμφανίσεις του, πλέον στο κέντρο, όχι ακριβώς όμως στη θέση του 2013, καθώς από τότε το ποδόσφαιρο άλλαξε και φαίνεται ότι αυτό το κατάλαβε ο Γερμανός κόουτς. Συνειδητοποίησε ότι πλέον η τριάδα στο κέντρο είναι απαραίτητη (σε αντίθεση με τους double pivot του 2013) τοποθετώντας τον παίκτη λίγο πιο πίσω από τη θέση του αμυντικού χαφ και λίγο πιο μπροστά από τα στόπερ. Κάτι σα false center back, θα έλεγα. Το σύστημα μοιάζει με 4-1-4-1 ή WW.

Πιο πάνω ο σχηματισμός από το πρόσφατο διπλό στο Ντόρτμουντ, με το βάσκο να είναι ο συνδετικός κρίκος μπροστά από την αμυντική τετράδα. Όχι πολύ μπροστά γιατί δε φημίζεται για την ταχύτητα του στο αμυντικό transition, αλλά ούτε και στην ίδια ευθεία με τα στόπερ, για να είναι ο πρώτος που θα αντιδράσει σαν κυματοθραύστης μαρκάροντας τον αντίπαλο που θα εφορμήσει εναντίον της βαυαρικής άμυνας. Η ακόλουθη φωτογραφία είναι από τον πρώτο αγώνα επί Χάινκες κόντρα στη Φράιμπουργκ, με το Χάβι να έχει το positioning του Λαμ (την 1η χρονιά) και του Τσάμπι Αλόνσο (την 3η χρονιά) επι Γουαρδιόλα, απλά πλέον ο deep lying playmaker είναι περισσότερο αμυντικογενής χαφ (DM) ή κεντρικός χαφ (CDM) ή false center back, όπως προαναφέρθηκε.

Προφανής ο στόχος θωράκισης της κακής, μέχρι την έλευση Χάινκες, εικόνας της άμυνας. Μάλιστα πολλές φορές ο Μαρτίνεθ οπισθοχωρεί ανάμεσα στο κεντρικό αμυντικό δίδυμο για να δώσουν πλάτος οι δύο οπισθοφύλακες και να προωθηθούν ακόμα περισσότερο τα μπακ όταν η Μπάγερν έχει την κατοχή (η γνωστή salida lavolpiana), ενώ από την άλλη συχνά προωθείται και σκοράρει. Χαρακτηριστικό το παλικαρίσιο γκολ με τη Σέλτικ στη Γλασκώβη, αλλά και η καταπληκτική κάθετη (που διέλαθε της προσοχής του πλήθους) στον Λεβαντόφσκι που σκόραρε για το 2-0 απέναντι στη Λειψία, πριν δύο βδομάδες (ακόλουθο στιγμιότυπο).

Τα στατιστικά του είναι επίσης βελτιωμένα σε σχέση με πέρυσι, που κατα κόρον αγωνιζόταν σα στόπερ καθώς σε μόλις 4 αγώνες το τελευταίο μήνα έχει 1,8 τάκλιν ανά αγώνα (1,7 πέρυσι), ίδια interceptions ( 1,8 φέτος – 2 πέρυσι) με απολογισμό ένα γκολ και μία ασίστ σε 25 αγώνες τη σεζόν 2016/17, ενώ φέτος έχει ήδη 1 γκολ, μοιράζοντας και 1 τελική πάσα υπό την καθοδήγηση του Χάινκες.

Όπως έχει δηλώσει ο Πεπ, στο τέλος δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος, ούτε ο δυνατότερος αλλά αυτός που μπορεί να προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες αποτελεσματικότερα. Μένει να φανεί αν ο Χάινκες μπορεί να το κάνει αυτό στο μέγιστο βαθμό, αρχής γενομένης από την αναγέννηση του Βάσκου χαφ και να οδηγήσει τη Μπάγερν σε επιτυχίες εκτός συνόρων.

Σχόλια