Θρύλοι και Βασιλιάδες

Από την τελευταία στήλη μέχρι σήμερα έχουν συμβεί πράγματα που σηκώνουν συζήτηση καθώς μερικά από αυτά μπορούν να χαρακτηριστούν κοσμοϊστορικά ή και θρυλικά αν προτιμάτε! Για να τα δούμε ένα ένα!

Ο Ρούνεϊ πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στη Γιουνάιτεντ

Αυτό κι αν είναι ιστορικό γεγονός. Ο μεγάλος αρχηγός στα 31 του έφτασε τα 250 γκολ σε 548 εμφανίσεις αφήνοντας τον Σερ Μπόμπι Τσάρλτον 2ο στα 249 γκολ! Αυτά είναι ρεκόρ που δεν τα συναντάς εύκολα στην εποχή μας, καθώς ελάχιστοι είναι οι παίκτες πλέον που κάθονται για πολλά χρόνια σε έναν σύλλογο σπάζοντας στοιχειωμένα ρεκόρ. Το τρομερό της υπόθεσης είναι ότι ο Ρούνεϊ σε μεγάλο αριθμό αυτών των αγώνων δεν έπαιζε καν καθαρός επιθετικός, 8άρι τον έχουμε δει, 6άρι επίσης, δεξί και αριστερό χαφ, 10άρι και σε 1-2 ματς τον έχω δει ως δεξιό μπακ, όταν μεσουρανούσε ο παππούς Σερ Άλεξ! Δεν είναι της ώρας αλλά αξίζει να αναφέρω ότι ο παππούς δεν είχε κανένα πρόβλημα να παίρνει μεγάλες νίκες με 7 αμυντικούς στην ίδια ενδεκάδα και μάλιστα να νικάει κιόλας την Άρσεναλ με 2-0! Για να επιστρέψω στον Ρούνεϊ, είναι μεγάλος αρχηγός και όσο κι αν τον κράζουν οι αγλαοί αυτός είναι πάντα εκεί, να προσφέρει με όποιον τρόπο μπορεί, με μπαλιές, με κάθετες, με δημιουργία, με γκολ, με μαρκαρίσματα, να γίνεται θυσία για την ομάδα και να κάθεται στον πάγκο χωρίς να παραπονιέται όταν αυτό χρειάζεται! Έτσι είναι οι αρχηγοί, έτσι είναι οι θρύλοι!

sportsdaily

Ρότζερ Φέντερερ

Το τένις είναι ο Φέντερερ και ο Φέντερερ είναι το τένις! Ο βασιλιάς του αθλήματος είναι αυτός και κανένας άλλος. Μπορεί να μην έχω δει live τον Μάκενρο ή τον Λεντλ, είδα τέρατα όπως ο Σάμπρας και ο Αγκάσι, μεγάλωσα με αυτούς και την σκυτάλη ανέλαβε ο Φέντερερ για να τον πλαισιώσουν οι Ναδάλ και Τζόκοβιτς. Δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να ζούμε την περίοδο που βλέπουμε τους 3 καλύτερους τενίστες όλων των εποχών να συνυπάρχουν! Η διαφορά όμως που ξεχωρίζει τον μεγάλο Ρότζερ είναι το αρχοντικό στυλ και η κλάση που έχουν οι κινήσεις του. Βλέποντας βίντεο του τρομερά ταλαντούχου Μάκενρο να χάνει από τον μαραθωνοδρόμο Λενλτ τη δεκαετία του 80’ το τένις άλλαξε περνώντας σε ένα πιο αθλητικό επίπεδο τα επόμενα χρόνια.

Ο Φέντερερ μπήκε στον χάρτη όταν κέρδισε τον Σάμπρας στο Γουίμπλεντον, τουρνουά που μέχρι σήμερα ο Σάμπρας είναι ο μοναδικός που το πήρε 7 φορές σπίτι του, δηλώνοντας πως για πρώτη φορά πως έχασε από κάποιον καλύτερο του! Αυτό είπε ο Ελληνοαμερικανός για τον πιτσιρικά τότε Φέντερερ! Σήμερα, στα 35 του κατάφερε και πήρε το 18ο grand slam του απέναντι στη νέμεσι του, τον υπεραθλητή που λέγεται Ναδάλ! Αν δεν υπήρχε αυτός, ο Φέντερερ πιθανότατα θα είχε πάνω από 25 μεγάλα τρόπαια στην καριέρα του! Κι όμως, προετοιμάστηκε, πάλεψε για 4,5 ώρες και κέρδισε τον μεγαλύτερο αντίπαλο του δηλώνοντας πως «θα ήμουν εξίσου χαρούμενος ακόμα κι αν έχανα από έναν τόσο δυνατό αντίπαλο όπως ο Ράφα, εγώ ξέρω πως είμαι ικανοποιημένος μόνο που βρέθηκα εδώ και πάλεψα μαζί του σαν ίσος προς ίσο». Δηλαδή έλεος ρε φίλε, πόση ταπεινότητα πια, είσαι ο κορυφαίος, στα μάτια πολλών ο κορυφαίος ever, πες και κάτι του στυλ «Χαίρομαι που είμαι στην κορυφή για άλλη μία φορά», το δικαιούσαι, πες το!

Αυτό όμως τον ξεχωρίζει, αυτό τον μεγαλώνει ακόμα περισσότερο στα μάτια όλων, αυτό ξεπερνάει τους πάντες. Με το Κύπελλο στα χέρια όταν έκανε δηλώσεις πάνω στην εξέδρα την ώρα της βράβευσης, συνέχεια κοιτούσε τον Ναδάλ πίσω του και από τις 200 λέξεις που ξεστόμισε οι 50 ήταν Ράφα, δείχνοντας ότι τον έχει σε μεγάλη εκτίμηση σαν αθλητή και σαν άνθρωπο και πως το δέσιμο που έχουν μεταξύ τους είναι μοναδικό μετά από τόσες προσωπικές μάχες μέσα στα κορτ. Να γνωρίζετε πως είναι φίλοι μεταξύ τους και περνάνε πολλές ώρες συζητώντας για τένις! King Roger το μεγαλείο σου τελειωμό δεν έχει!

sportsdaily

Premier League

Για να γυρίσουμε στα δικά μας, η μεγάλη ομάδα του Μάντσεστα χάνει συνεχώς ευκαιρίες να εκμεταλλευτεί τα δώρα που τις κάνουν οι αντίπαλοι της. Προχθές Λίβερπουλ και Τσέλσι έμειναν ισόπαλες στο 1-1 με το ταγάρι τον Ντιέγκο Κόστα να χάνει πέναλτι μαζί και τη νίκη για την Τσέλσι, ένα πέναλτι που υποθετικά μπορεί να κρίνει το πρωτάθλημα. Με άλλες δύο γκέλες η Τσέλσι θα έχει θέμα, αλλά ο Κόντε δείχνει να τα έχει υπολογίσει όλα.

Το θέμα όμως είναι ότι η Γιουνάιτεντ απέτυχε πάλι να κερδίσει έναν πολύ κατώτερο αντίπαλο, όπως συνέβη 2 φορές με τη Στόουκ, με τη Μπέρνλι, με την Έβερτον ισοφαρίστηκε στο 90’ όντας πολύ καλύτερη, το 1-1 εντός με τη Γουέστ Χαμ και το χθεσινό 0-0 με τη Χαλ. Σε όλα αυτά τα παιχνίδια η Γιουνάιτεντ ήταν καλύτερη και δεν κέρδισε. Δεν υπολογίζω καν το 1-1 με την Άρσεναλ που ισοφάρισε στο 87’ ο Ζιρού, μιας Άρσεναλ ανύπαρκτης στο παιχνίδι μέχρι τότε. Σε όλα αυτά τα παιχνίδια μία είναι η εξήγηση μου, πολύς χαβαλές και μη σοβαρότητα στην επίθεση. Αυτό είδα πάλι εχθές! Φτάνουν με σχετική άνεση μέχρι την εστία αλλά τα τελειώματα δεν είναι «κλινικά», δηλαδή εκτελεστικά οι παίκτες τελειώνουν με κάποια χαλαρότητα τις φάσεις, το είδα με τον Ράσφορντ, τον Μάτα, τον Ζλάταν και τον Πογκμπά. Αυτό ίσως πηγάζει από την εμπιστοσύνη που μπορεί να έχουν ότι θα ξαναδημιουργήσουν φάση εύκολα, οπότε δεν τρέχει και τίποτα αν χαθεί το γκολ!

Ο στόχος είναι η 2η θέση και αυτή εξακολουθεί να απέχει 5 βαθμούς, αν δεν σοβαρευτεί η ομάδα στα εντός πολλών εισαγωγικών «εύκολα παιχνίδια» θα έχει πρόβλημα στους στόχους της, γιατί όποιος περίμενε τα ντέρμπι για να πετύχει τους στόχους του χαΐρι δεν είδε….

Σχόλια